Jeton Kelmendi European poetry
   
 
  Italiano
Jeton Kelmendi 


Jeton Kelmendi è nato a Peje-Kosovo.
Compie la scuola elementare e secondaria nella sua città natale. Segue gli studi superiori di Comunicazione di massa a Prishtina, e quelli post-laurea presso l'Università di Bruxelles ULB-(politica internazionale e questioni di sicurezza). Da diversi anni scrive e pubblica poesie, prosa, saggi e racconti. È partner di molte media, albanesi e straniere, dove affronta i problemi di politica e cultura. In particolare si occupa di relazioni internazionali. Il suo nome diviene noto al lettore nel Kosovo con la prima raccolta di poesie "Il secolo delle promesse”, pubblicata nel 1999. In seguito pubblica una serie di altri libri. Le sue poesie sono state tradotte in oltre 22 lingue, e pubblicate in diverse antologie internazionali. È uno dei poeti più tradotti albanesi. Un degno rappresentante della poesia moderna albanese. Membro di vari club di poeti, collabora con diverse riviste letterarie, soprattutto in inglese, francese e rumeno. Nella sua creatività nel campo dell'arte letteraria, si esprime in una elaborazione moderna del testo poetico, che risalta la profondità del suo pensiero. Si distingue in poesia lirica ed ellittica.. Attualmente vive e lavora a Bruxelles.
 
 
Titoli dele sue opere poetiche:
 
I secolo delle promesse, 1999
Oltre il silenzio, 2002 
Se fosse mezzogiorno, 2004 
Mi perdoni Patria, 2005  
Dove finiscono gli arrivi, 2007
Sulle tracce del vento, 2008
Dai tempo al tempo, 2009
Il cammino dei pensieri, 2010
 
Il dramma:
La Signora Parola
 
 
Alcune edizioni in lingue straniere:
 
-Ce mult s-au rãrit scrisoril (tanto rare le lettere) in rumeno.
-A breath (Respiro) in inglese in India
-Madame Parole (La Signora Parola) dramma in francese.
-Comme le debut est silencieux (L'inizio è il silenzioso), in francese.
-ΠΟΥ ΠΑΝΕ ΟΙ ΕΡΧΟΜΟΙ (dove vanno gli arrivi) in greco.                                           
-Wie wollen (Come amare) in tedesco, Germania.
 
 Riconoscimenti internazionali:
 
Membro dell'Associazione dei Giorbalistit professionisti d'Europa, Bruxelles
Membro dell'Accademia delle Scienze ed Arti d'Europa, Parigi
Il   Premio prestigioso SOLENZARA, Parigi.



COME SI VA DA SE STESSO
 
Vado a trashinare stati
Campi e montagne e mari
Tutto quello che c’é
Nel mondo
Viaggiatore accompagnatto da giorni e notte
Amiche
Cammino sui minutti della mia vitta
Fino a quando ti incontro
Ei
Che fai qua
Ogni volta che cammino dentro
Me stesso
Ti incontro te
Ad ogni incrocio
Un tuo segno
Una luce verde
Mia
Nel cielo i tuoi occhi splendono
Quanto lungo
Il mio viaggio
Su queste vie
Che solo io ....
Cammino rapidamente
Orientato
Con i tuoi segni
Ei
Tu strano essere umano
Che ora é
Che giorno é oggi
Il mese lo so
L’ anno
E l’ anno beato
 
Quando ho passato la linea
Egnatia
Due signore sedute al bar
Mi aspettavano
Una mi appariva
Come il sole
L'altra come la luna
Quando arrivo vicino
A loro
Di nuovo tu eri
La prima signora
La seconda
L'amore
La guida degli interni dell'anima
Abbiamo parlato a lungo
Per le cose
E di nulla
Quanto abbiamo scaricato
Le sorgenti delle parole
Finche ho detto
Queste sonno certamente
Un mondo magico
E mi sonno partito a tornarmi
Da me stesso
 
Attraverso questi segni orientato
Da qualche parte a meta strada
Del ritorno
M'ha ottenuto una fata della montagna
Pauriti quando ci siamo venuti vicino
L'uno al'altro
L'ho suplicata
Non mi maledici
Viaggiatore sonno
E sto per tornare da me stesso
 
Con morbida voce
Mi benedica dalla terra
Fin'al cielo
Ma con una voce conosciuta sembrava
Ei meraviglia
Ecco, pure qua ci sei
'E tardi
Adesso continuo il percorso
Domani forse arrivero
 
Quale essere umano
Aveva pottuto viaggiare cosi lontano
Domando il poeta che e stato
Guardando
Quella che non la vedevo
E nella prima ora di mattina
Mi sonno arrivato
Dalla porta dell'anima
Due raggi del sole mi aspetavano
Ei anima
Ci siamo incontrati di nuovo
Tu ed io e la mia principessa
Ora me lo devo ammettere
Che tu in me
Sei me stesso
Tutto questo viaggio
Per arrivare da me stesso
 
Parigi 28 Marzio, 2010
 
 
 
 
 
SI SHKOHET PËR TE VETË VETJA
 
Kapërcej shtete
Fusha e male e dete
Krejt më çka ka
Bota
Rrugëtarë i shoqëruar nga ditë e netë
Mikesha
I shëtis minutat në jetën time
Deri të takoj ty
Hej
Ç’bën këtu
Sa herë shëtisë brenda
Vetvetes
Të takoj ty
Në qiell m’ shndrisin sytë tu
Sa i gjatë
Udhëtimi im
Nëpër këto udhë
Që vetëm unë iI kapërcej me shpejtësi
Duke u orientuar
Me shenjat tua
Hej
Ti njeri i çuditshëm
Sa është ora
Çfarë date është sot
Muajin e di
Viti
Është i viti i mbarë
 
Kur kalova vijën
EGNATIA
Dy zonja ulur në bar
Më prisnin
Njëra më shfaqej
Si Dielli
Tjetra si Hënë
Kur mbërrita pranë
Tyre
Sërish ti ishe
Zonja e parë
E dyta
Dashuria
Timonierja e brendësive
Biseduam gjerë e gjatë
Për gjërat
Dhe as asgjëtë
Sa shumë i zbrazëm
Krojet e fjalëve
Sa thash me vete
Këto janë me siguri
Një botë magjike
Dhe u nisa të kthehem prapë
Te vetë vetja
Nëpër ato shenja duke u orientuar
Diku në mes të rrugës
Kthimit
M’ përftoi një Zanë Mali
I frikësuar tek po afroheshim
Njëri - tjetrit
E luta
Mos m’ shito
Rrugëtar jam
E po kthehem tek vetja
 
Butë bëzani
Dhe m’ bekoj prej toke
E në qiell
Po si zë i njofshëm m’u duk
Hej mrekulli
A edhe këtu më dole a
Është vonë
Tani po vazhdoj rrugën
Nesër ndoshta mbërrij
 
Cili njeri
Kish mundur me udhëtua kaq larg
Po e pyesë poetin që ishte
Tek e shikoja
Atë që s'e shihja
Dhe me ferk të mëngjesit
Mbërrita
Te porta e shpirtit
Dy rreze më prisnin
Hej njeri
Sërish u takuam
Ti dhe Unë e princesha ime
Tani më duhet ta pranoj
Se ti në mua
Je vetë Unë
Gjithë ky rrugëtim
Për të arritur deri te vetë vetja
 
Paris me 28 mars 2010
 
 
 
 
 
AL DI LA DI SE STESSA VIVEVA
 
Adesso è venuta da se stessa e vive con gli angeli
(A Madre Teresa)
 
Quanti anni sono passati
Da una grande partenza
Al di la di se stessa viveva una meraviglia albanese
Con due spiriti
Uno per il dio e l'altro per l'umanità
 
Era un po’ Gongie e un po’ Calcutta
Di più albanese e di più luce
All'umanità
Pregava e diventava lei
La preghiera
 
Illirica
La nostra Madre Teresa
Nel 1978 la pace ti è caduta sul nome
A quest'anno nonna
Io sono venuto nel mondo
Ormai
Quando ho bisogno della fierta
Vado a Kruja dai kastrioti
E chiamo Giorgio
Quando ho bisogno di una stella
Dell'universo
Esco nella collina del sole
Chiamo Rugova
Nostra Madre Teresa con la tua preghiera
mi sono addormentato e sono
Svegliato
Dardano
Gli angeli che vivono nel cielo
Sorridevano e aspettavano
La tua partenza
Quanti anni sono passati
E la patria è pronta
Per un altro giorno
Albanese
Continua a pregarti per l'umanità
Per i tuo orfani
Per la nostra cara terra
Che si chiama
ILIRIA.
 
È passato il tempo
che sei andata
qua ormai vengono altri tempi
Gongie
"Sai una parola di pietra"
L'ho imparata a Screl
Anche un palazzo di sogni ce l'ho da qualche parte
ha detto Kadaré
Ed adesso beate le trecce di Precasi
E di Glogiano
Questa realtà l'abbiamo vista con i nostri occhi
Il nostro padre nei cieli ci vede con simpatia
Dici pure una parola
In albanese
Che il dio benedica l'Albania
Accenda anche una candela
Illirica
Questa è la prima
Ognuno lo sa
Madre tu sei la luce
 
La partenza non è per invidiarla
Da nessuno
Però quando si parte come ti sei andata madre
È una partenza meravigliosa
 
Anche Gesú sapeva per gli albanesi
Però il maltempo ci aveva presi
È come fare della mala sorte
I vicini erano cosi
 
Al di la di se stessa ti sei vissuta
E adesso ti sei venuta a vivere da te stessa
immensità
Con gli angeli
 
Il nostro futuro di domani
Portaci oggi
Pregati o Madre ancora una volta
Perché il dicembre mi ha fatto paura
E non so che mi vedono gli occhi
Mi sembra che il freddo di Dardania
Arriva in ritardo a primavera
Dardanica
Non dimenticare anche i quattro pezzi
Separati
Madre tu sei la nostra stella che illumina nel cielo
anche nella terra
 
inizio di dicembre 2007 Bruxelles
 
Giongie é il nome albanese di madre Tereza
 
 
PËRTEJ VETVETES JETONTE
 
Tani ka ardhur tek vetvetja dhe jeton me engjëjt
(Nënës Terezë)
 
Sa vjet kaluan
Nga një shkuarje e madhe
Përtej vetes jetonte një mrekulli Albanika
Me dy shpirtra
Njërin për zotin tjetrin për njerëzimin
 
Ishte pak Gonxhe pak Kalkutë
Më shumë Albanika e më shumë dritë
Njerëzimit
Lutej dhe bëhej vet
Lutja
 
Ilirika
Nëna jonë Terezë
Me 1978 paça të ra në emër
At vjet nëno
Unë erdha në ketë botë
Tash
Kur më duhet krenaria
Shkoj në Krujë të kastriotët
E i thërras Gjergjit
Kur më duhet një yll
Universi
Dal në Kodër të Diellit
I bëj zë Rugovës
Nëna jonë Terezë
Me lutjen tënde kam rënë e jam
Zgjuar
Dardan
Engjëjt që jetojnë në qiell
Buzëqeshën dhe pritën
Shkuarjen tënde
Të madhe
Sa vjet u bënë
Dhe atdheu po bëhet gati
Për një ditë tjetër
Albanika
Vazhdo lutu për njerëzimin
Jetimet tu
Për tokën e shtrenjtë
Që i thonë
ILIRI
 
Kaluan sa mote
Që shkove
Këndej po vijnë do tjerë
Gonxhe
“E di një fjalë prej guri”
E mësova n’ Shkrel
Edhe një pallat ëndrrash e kam diku
Tha Kadare
E tash
Bekoj edhe gjurmët e Prekazit
E të Glloxhanit
Ato zhgjëndrra i pamë me sy
Ati ynë në qiell
Na shikon me simpati
 
Thuaje edhe një fjalë
Shqip
Zoti e bekoftë Arbërinë
Ndeze një kandil ndriçues
Ilirikase
Kjo është e para
Çdo kush e din
Nënë ti je vet drita
 
Shkuarja nuk është e lakmueshme
Për kurrkënd
Veç kur shkohet si ti nënë
Është shkuarje e mrekullueshme
 
Edhe Jezusi dinte për albanët
Po moti i keq na pat marrë
E çka ti bësh fatit zi
Fqinjët na qëlluan të tillë
 
Përtej vetës ke jetuar
Dhe tani ke ardhur po jeton në vetveten
Përjetësi
Bashkë me engjëjt
 
Të ardhmen tonë të nesërme
Sjellna sot
 
Lutu bre Nënë edhe një herë
Se dhjetori m’ ka frikësuar
E nuk di çka po më shohin sytë
 
Më bëhet se të ftohtit të Dardanisë
Po i vonohet pranvera
Dardanika
Mos harro edhe katër pjesë
T’ ndara
Nënë ti je emri ynë që shndrit në qiell
E tokë
 
Fillim dhjetor 2007, Bruksel
 
LA REGINA DELLA NOTTE
 
Non ti arriva la mia mano
Stasera
Ne anche gli occhi arrivano fin là
Nella tua città
Regina
Hai qualcosa nel tuo interno
O mi è venuta la maledetta ora
 
Gli occhi della notte illuminano
Sbiancano il cielo del pensiero
Fin sopra di te
Neanche c l'arrivo
Nel regno della notte
Sucedente
Non ti toccano le ombre della mano che si distende
Anche stasera senza regina
 
MBRETËRESHA E NATËS
 
Nuk të mbërrin dora ime
Sonte
As sytë s’ mbërrin as deri
Afër qytetit tënd
Mbretëreshë
Ke diçka në brendinë time
Ose më ka zënë orë e ligë
 
Sytë e natës po vetëtojnë
Po e zbardhin qiellin e mendimit
Deri mbi ty
As që ka mbërritje
Në mbretërinë e natës
Vakiçare
Nuk të takojnë hijet e dorëzgjatjes
 
Mbrëmja e sontme pa mbretëreshë
 
 
 
SCRITTURA DOPO MEZANOTTE
 
Nella lettera con i punti rossi
Dove scrivo i dati
ed anche quello che succede
Ho sputato
la grande parola Libertà
E di nuovo mi sono svegliato
dal brutto sogno
di nuovo ho scritto una lettera
alla mia matta solitudine
ciao da
me
tua patria
 
Mi è rimasto tanto tempo
fin a domani
O quanto lunga e la notte
delle lettere
 
Ciao solitudine
con la matita e con nessuna idea
Mi incontro con te
lì dove non c’è ne anche un pezzo di rumore
ne anche adesso non riusciamo a capirci
Anche se
la lingua dell'anima
la nostalgia per la Dardania
adesso mi hai preso
in un mio verso ti fai balenare
e ti senti artistico
 
ciao allora
mi e rimasto tanto tempo ancora
fin a domani
 
 
SHKRIM PAS MESNATE
 
Në letrën me pika të kuqe
Ku datat i shkruaj
Dhe vakitë
Pështyva
Fjalën e madhe Liri
Dhe serish më doli gjumi
Ëndërrakeq
Prapë i shkrova letër
Vetmisë time të trentë
Tung nga
Unë
I yti Atdhe
 
Më teproj mjaftë kohë deri
Nesër
Hej sa e gjatë është nata
E letrave
 
Tung vetmi
Me laps e pa kurrfarë ideje
Takohem me ty
Ku zë as cik s’ bën
As tash nuk po kuptohemi
 
Ani de
Që gjuhën e shpirtit
Mallin e Dardanisë
Po mi merr
Në një varg timin varesh
Dhe ndjehesh artistik
 
Tung pra
Më ka mbetur edhe mjaft kohë
Deri nesër
 
AMORE INSEGNAMI COME AMARSI
 
Ho corso
giorno e notte anni e decenni
della mia vita
ed ho bell’e giocato tanto con lei
e spesso mi ha sfruttato
tardissimo ho capito
ma non ne vale la pena
 
Sotto la luna
mi e caduta nella mente una idea
ed io divento l'antagonista di me stesso
voglio dirti solo una cosa
amore
insegnami come amarsi
il pensiero mi dice che non è tardi
tardi non è mai
dicono
ma io non credo più questo
credo in te come il bambino nella favola
 
insegnami
come amare
però
non innamorarmi
 
Anche mia madre
Mi ha insegnato a camminare
Pero la vita mi è passata correndo
Correndo
Una volta bevendo mi sono cresciuto
Correndo
Mi sono tornato dalle montagne
O
Quante vie fin da te stasera
Imparami
Senza furbizia adesso amore
Quanto amarsi
 
Nella moda è
prendere un po’ della idea
di un pensiero
di girare gli occhi dappertutto
un po’ di meno
e un po’ di più
Respirando il profumo dei fiori di umanità
femmina
completamente senza orario
Amore
insegnami
quando amarsi
 
Tutti si sono messi in piedi
Ciascuno
Con le sue idee contando
La importanza del tempo della via corta
Fin che qualcuno non parla gli altri dicono
Che cos' èun segno nero
Amano quelli che sono primitivi e il tempo
Gli ha calpestati
Amare e ubriacarsi con la grappa
e che altro dicono
Amore
insegnami perché amare
 
 
 
DASHURI MËSOMË SI ME DASHTË
 
Kam vrapuar
Ditë e natë nëpër vite e dekada
Jetës sime
Dhe luajtur kam bukur shumë me të
E shpesh hile m’ka bërë
Krejt vonë diku
E kam marr vesh po nejse ma
 
Hënës
Tash më ka ra ndërmend diçka
E unë po matem me vetën
Kam veç një gjë me tu drejtua
Dashuri
Mësomë si me dashtë
Se mendja ma merr nuk a vonë
Vonë s’është kurrë
Thonë
Po unë nuk i besoj ma kësaj
Të besoj ty si fëmija përrallës
 
Mësomë
Ama
Si me dashtë
Jo m’u dashuruar
 
Edhe nëna
Më pat mësuar si me ec
Po krejt jeta m’shkoj vrap
Vrap
Njëherë dej u rrita
Vrap
Me u kthye prej maleve
Aiii
Sa rrugë deri të ti sonte
Mësomë
Tash pa hile dashuri
Sa me dashtë
 
Në modë është
Me marrë njëfarë tisi të hollë
Të mendimit
E sytë me i sjell rrotull
Diku pak
E diku më shumë
Me u marrë erë luleve të njerëzimit
Femër
Krejtësisht pa kurrfarë orarit
Dashuri
Mësomë kur me dashtë
 
Tanë janë çuar në këmbë
Secili
Sipas kutit të vet mat
Rëndësinë e kohës së rrugëshkurtës
Derisa disa nuk flasin të tjerë thonë
Ç’është një e zezë
Duan veç ata që janë primitiv e koha
I ka shkel
Me dashtë a si mu deh me raki
E çka tjetër s’thonë
Dashuri
Mësomë pse me dashtë
 
FINCHE SARAI NOTTE SEI MIA
 
Li e il regnio dei miracoli
E come te che sei per sempre
Il pane di parola
Non ce nessuna che cresce
Taci
Ho parli
I tuoi abitudini non si asdraiano al di la
Dei miei
Per me finche avrai tempo
Note di venerdi
Sei mia
Con tutto quello che c'hai
Per il poeta
Questo e il primo variante
Sembra
Delle prove nucleari delle musse
Ed io e te
Eravamo solo una volta fuoco
Mi dice il pensiero
Non dobbiamo credere nelle noti
Pero piu o meno
Finche avrai tempo sei
Mia
La parola che ho scrito per te
Principessa
E o no
Il certificato di un miracolo
Li nell'altra parte della stanza
Certamente
L'autuno a promovutto la sua notte speciale
E finche tutto
Si stacava in un punto
Io ho cominciato a scrivere senza
Punti
Adesso che ridico questi versi
Il pensiero
Va
su quel punto
 
SA TË JESH NATË JE IMJA
 
Atje është perandoria e vakive
Dhe si ti që je e gjithmonshme
Bukë fjale
S’ka tjetër që rritet
Hesht
Apo flet
Zakonet tua nuk shtrihen përtej
T’miave
Për mua sa të kesh kohë
Natë e së premtes
Je imja
Me krejt çka ke që janë
Për poetin
Ky është varianti i parë
Duket
I provave bërthamore të muzave
E unë e ti
Ishim veç një herë zjarr
Ma thotë mendja
As që është për tu besuar netëve
Ama pak a shumë
Sa të kesh kohë je
Imja
Fjala që shkrova për ty
Princeshë
Është apo jo
Letërnjoftimi i një vakie
Atje në skajin tjetër të dhomës
Sigurisht
Vjeshta promovoi krynatën e vet
Dhe derisa gjithçka
Po ndalej në një pikë
Unë fillova të shkruaj pa
Pika
Tani që përsëris këto vargje
Mendja
Më shkon
Te ajo pikë
 
TU SEI IL PUNTO PIU ALTO DELLA VITA ALBANA
 
I
Ci sono messi a sfilare i giorni e le setimane e i mesi
Tanto lontano o non ti hanno visto gli occhi
Tutta colpa tua Albana
Le vie della vita dove ci portano
Ti vedo solo un sognio
Le cose vechie
Invechiaiano di piu
Il pensiero mi dice che non sono
Qualcuno
Che ha potutto amarti con ilpiu forte sentimento
Albana
Ma tu anche l'ombra ce l'hai bella
Tanto
Che mi fai amarti
 
II
Che mi abbii...????
Anche il verso e piu vivo con te
Pero come fare
La luna si vedeva in maltempo
Ed il tempo
Non e necesario per la parola
Quante vecchie sono le tue cose
Si invecchierano di piu
Per forza ci ha portato fin qua
Stasera
Vengono e vanno i tempi
Voleva o no qualcuno
Albana
Tu sei il punto piu alto della gioia
 
III
Quando tornerano le partenze
i tempi quando avrano tempo
spiegero a me stesso
la tua nome e il mio sangue
come batto nelle mie venne
a la rugovese
 
Quanto ti viene un tuo giorno
Mia Albana
Anche di piu ti amero
 
per oggi non ne posso piu
Ho potutto solo questo
e qua mi metto una virgoletta
 
 
TI JE PIKA MË E LARTË E JETËS ALBANA
 
Marshuan ditë e javë e muaj
Aq larg apo s’të pa syri
Ti i ke tana fajet Albana
Rrugët e jetës kah qojnë
Të shoh veç ëndërr
Vjetërsirat
Vjetrohen edhe më shumë
Mendja ma thotë se nuk jam
Dikushi
Që mundi me të dashtë më së forti
Albana
Por ti edhe hijen e ke të bukur
Sa
Të bën me të dashtë
 
II
Pasha mua
Edhe vargu është më gjallë me ty
Por çka ti bësh
Hëna po merrte n’mot të ligë
E moti
Nuk m'i duhet fjalës
Sa të vjetra i ke gjërat
Do të vjetrohen edhe më
Mezi na solli deri këtu
Sodja
Shkojnë e vinë kohërat
Deshi kush a s’deshi
Albana
Ti je pika më e lartë e gëzimit
 
III
Kur të kthehen shkuarjet
Kohët kur të kenë kohë
Do t’ja shpjegoj vetës
Emrin tënd dhe gjakun tim
Si rrah nëpër damarët
Rugovisht
 
Sa të vjen një ditë e jotja
Albana ime
Edhe më shumë kam me t’dashtë
 
E për sot s’mundi tjetër
Munda vetëm kaq
Dhe këtu po i vë presje
 
Il ILIRIANO
 
Non si conta con niente (nessun metro)
Il peso del tuo corpo
La forza del aria
Il ritardo della velocita
 
Non si vede ne anche la sua luce d'incanto
 
Si come non ce un elemente di contare la trachea
O
Ti fai trascinare tutto
 
Per lo spirito della parola
Sei
Un ipogrammio della cadenzza di mente
Al di la del orechio e del occhio
 
Cento miliaia di anni
Iluminante pensiero
Sei
E mai
Mai non ho potutto contarti
 
La mia patria del Dio che mi hai datto il nome
ALBANESE
 
Auderghem, febraio 2007
 
 
ILIRISHTE
 
Nuk matet me asgjë
Pesha e trupit tënd
Forca e ajrit
Ngadalsimi i shpejtësive
 
Nuk të shihet as anadrita
 
Sikur
S’ka njësi matëse trakeje
Ose
I kapërcen të gjitha
 
Për shpirt të fjalës
Je
Një nëngram harrimi
Tej veshit e syrit
 
Njëqind e një mijë vjet
Mendim i ndritur
Je
Dhe kurrë
Kush me t‘mat s‘ka mundur
 
Atdheu im i Zotit që ma dha emrin
SHQIPETARË
 
Auderghem, shkurt 2007
 
PER CORAGIO
 
Un giorno
Arriverra il mio giorno
 
Se esiste la verita
Che ciascuno ce l'ha un suo giorno
 
Ed io sapro aspetarla
 
Avra pane la terra
Ed aqua il sorgente
Finche mi riempisco il vuoto
Che fare con te
Sfiducia nel domani
 
In malfede quel giorno
 
Viena, estate 2006
 
 
PËR KURAJO
 
Një ditë
Do të vijë dita ime
 
Nëse është e vërtetë se
Gjithkush e ka nga një ditë
 
Dhe Unë do të dij ta pres
 
Do ti ketë bukë toka
E ujë kroji
Sa ti mbush zbrastitë
 
Po
Çfarë të bëjmë me ty
Mobesim në nesër
 
Në pikë të hallit à ajo ditë
 
Vjenë, verë 2006
 
 
LA SIGNIORA PAROLA ED IL SIGNIORE PENSIERO
 
1
Ho parlato un po
Diversamente
Tropo trionfale
Signiorina
Ma dico
Non me lo prendi për grande ?
A la fine solo le parole di un poeta
Sono
E tu sai che si permette
I pensieri vestiti spoliarli
Tutti nudi
Ed i spoliati
Vestirli con i costumi della mia voglia
 
O
Se ti e bastatto
Dirti ti amo
Questo che dice oniuno
Ad oniuno
Anche il marito alla sua moglie
Signiorina io ci'ho completamente un altro pensiero
 
2
Quasi
Il pensiero non vale senza la parola
O la parola
che ne dice senza stancare la mente
Spirito umano
Sei signiora parola
Ed io il signiore pensiero
 
Completamente cosi ho visto
Me stesso con te e te con me
Pure
Questa formula d'amore
Da per tutto
Se e rimasta da qualche parte dietro
Al modernismo
 
Cosi
signiora parola sei bella
quando il signiore pensiero
ti da la bellezza
 
3
Dai
Dobbiamo far pace
Il silenzio
Ci vede con angoscia
che sucedera con noi
 
Ma dai
Signiora parola
Voglio bacciarti adesso
Solo una volta
Perche la seconda la terza
Non so come vengono
 
Che la liberta sia libera
 
Anche la parola
Anche il pensiero
che parlino tutto
Quello che vogliano
Io
Adesso voglio il primo baccio
 
Parigi, giuglio 2006
 
ZONJA FJALË E ZOTËRI MENDIM

1

Kam fol pak
Ndryshe
Tepër ngadhënjyeshëm
Zonjushe
Por them
S’ma merr për të madhe
Fundja fjalët e një poeti
Janë
Dhe ti e dinë se lejohet
Mendimet e veshura me i zhvesh
Cipë cullak
E të zhveshurat
Me i veshë me kostume të qejfit t
em

Ose
Nëse për ty ka mjaftuar
Të them të dua
Atë që ja thotë gjithkush
Gjithkujt
Edhe burri gruas vetë
Zonjushe
Unë kam krejt tjetër mendim

2

Sikur
Mendimi s’ka vlerë pa fjalën
Apo fjala
Ç’thotë pa e lodhur mendjen
Shpirt njeriu
Ti je zonja fjalë
E unë zotëri mendim

Krejt kështu i kam pa
Vetën me ty e ty me mua
Bile
Edhe këtë formulë dashurie
Gjithandej
Nëse ka mbet ku pas
Modernizimit

Prandaj
Zonja fjalë je e bukur
Kur zotëri mendim
Ta jep bukurinë

3

E hë de
Duhet m’u pajtua se
Heshtja
Na vëzhgon ankthshëm
Çka po bëhet me ne

Po nejse ma
Zonja fjalë
Dua me të puth tash
Veç një herë
Se e dyta e treta
Nuk e di si vijnë

Liria le të rrojë e lirë

Edhe fjala
Edhe mendja
Le të flasin çka
Të duan
Unë
Tani dua puthjen e parë
Paris, korrik 2006
 
GIU DALL'OMRA DEL RICORDO
Ti avevo detto qualcosa di scordato
Quello che non ti ricordi ne anche domani
 
La dimenticanza diventa sempre piu vecchia
Alora quando viaggia il silenzio
 
Nella quercia che si e fatta avvizzire dal sole
ti aspetto
Nella fila con il verso
Impicato nel colmo della nostalgia
 
Li si aspetta solo la ragazza
Ed io mi sono seduto a ripozare
 
Mi e finitto l'autuno o e venuta la luce
Ho provato
Solo qualcosa dirti
Giunio 2004
 
NËN HIJEN E KUJTIMIT
Të kisha thënë diçka të harruar
Atë që s’të kujtohet as nesër
 
Harrimi bëhet gjithnjë e më i vjetër
Atëherë kur rrugëton heshtja
 
Te lisi i tharë prej diellit
Po të pres
Në radhë me vargun
E varur në cikol të mallit
 
Aty pritet vetëm e dashura
E unë u ula me pushua
 
M’u shterrë vjeshta ose ra drita
Provova
Veç me t’ thënë diçka
Qershor, 2004
 
LA PAROLA A PROSPERATO IL SILENZO
Ieri ho imparato
tacere
parlare poco
Mi sono riempito col un respiro d'ira
Nelle zone stacate
Dei tuoi occhi
tante volte ho cominciato a venire
Da te
Parlarti (taciamente ?)con silenzio
Di racontarti
Per te e
Per me
 
Ieri ho pensato
A dirti
Che sei
Il pane dei versi
L'aqua della parola
L'incantata canzone
dai tanti tempi
 
Ieri volevo tacere
volevo parlare poco
diventare un ombra
ricoverti la luce del sole
Volevo
prosperare i miracoli
di tutta l'umanita
 
Ieri ho visto
Come potevo
trovarmi
piu vicino a te
prima o poi
Ieri
mi sono fatigato
di aver gioia al massimo.
Magio 2005, Pristina
 
FJALA KAPËRCEU HESHTJEN
Dje jam mësue
Me heshtë
Me folë pak
Jam mbush frymë  t'idhnimit
Zonave të këputuna
Syve tu
Kaherë kam nis me ardh
P'ej teje
Me t'folë heshtun
Me t'kallxue
Për ty e
Për veti
 
Dje jam hamendun
Me t’thanë
Se je
Buka e vargjeve
Uji i fjalës
Unë për ty
Kanga më e këndueme
Prej motit
 
Dje kam dashtë me heshtë
Me folë pak
Me u ba hije
Me ta zanë dritën e diellit
Kam dashtë
Me i kapërcye
Vakitë
E krejtë njerëzimit
 
Dje kam pa
Si mundem
Me u gjetë
Ma p’ej teje
Herët a vonë
Dje
Jam mundue
M'u gëzue ma së shumti.
Maj 2005, Prishtinë
 
MOMENTO
 
Se ero la piove
Stasera
Per sbaglio capitato pioverei
nella guancia
pero una goccia che scorre lentamente
 
Lo sguardo davanti a te
 
Che farai al momento
Io di nuovo mi alontano di nascosto
 
Tu mensa all'altro momento
 
ÇAST
 
Sikur të isha shi
Sonte
Krejt rastësishtë do të pikja
Në faqe
Ama
Pikë që rrjedh ngadalë
 
Shikimin përballë teje
 
Çfarë do ti bësh çastit
Unë sërish largohem fshehtë
 
Ti mendo për çastin tjetër
 
CADENZA
 
Ho parlato con me stesso
Le filature a pezzi del epos
Va bene
tenerle nella mano
 
Benpensiero
che stai sempre da sola
riposati un po dal focolare
 
Mai non ericome oggi
 
Mentre apre e ciude gli occi
Una parola
E natta nella terra della lingua
ed e cresciuta fin al cielo
 
A lasciato le radici fin al fianco oscuro
 
L'oggi si cura per il domani
 
Dietro all'altra aqua e le altre terre
un verso di poeta
insieme alla sua solitudine
 
Ciao Drino fredo
ci rivedremo
un giorno tra le rive
 
Brussels 2007-02-27
 
 
KADENCË
 
Thashë me vete
Fijet e këputura të sagës
Është mirë
Ti mbajmë në dorë
 
Mendjemira
Që gjithnjë rri vetun
Pusho nga një herë te votra
 
Kurrë s’ke qënë si sot
 
Sa çelë e mbëshel sytë
Një fjalë
Mbiu në tokë të gjuhës
E u rrit deri në qiell
 
Lëshoj rrënjë derin në ka të zi
 
E sotmja kujdeset për nesër
 
Pas ujëra e dhera tjera
Një varg poeti
Bashkë me vetminë e tij
 
Tungjatjeta Drinftohti
Do të shihemi
Një ditë ndërmjet brigjeve
 
Bruksel 2007-02-27
 
GLI SUOI ABBITUDINI
 
A la fine del fine
e un altro inizio
E
Non hai dove andare sotto il silenzio
 
Nessuna strada non mi porta da te
piu presto di oggi e tramontata la mia stella
 
E finchevado in su
di piu mi porta giu la volta celeste
 
Avere un amore vero
quando non ti inpaurisce niente
Non esiste la vergognia nei sogni
 
E questo lo devi sapere
 
beato l'amico tuo
 
Una squadra dei pensieri
ed un pensiero profetico
D'intorno
Mi portano da te
 
Anche se ti scopri con la tua parola
Fami un po di posto
Nella poezia
 
Viena 2006
 
 
RITET E SAJ
 
Në fund të fundit
Është një fillim tjetër
Dhe
S’ke ku shkon nën heshtje
 
Asnjë rrugë s’më qon tek ti
Më herët se sot
Perëndoi ylli im
 
Dhe aq më lartë që ngjitem
Aq më poshtë më shpien mjegulja
 
Me pas një dashuri të hajrit
Kur s’tutesh nga asgjë
Nuk është turp me andrrua
 
Dhe këtë dije lum miku
 
Një qetë mundimesh
Dhe një mendim profetik
Verdallë
Më sjellin tek ti
 
Ani pse mbështjellësh në fjalën tënde
Ma bëjë një cop vend
Tek poezia
 
Vjenë 2006
 
 
DISCORSO CON L'AMICO DI GUERRA
 
Prima di parlare con lui
volevo chiederli per le colline
 
I ruscelli che traccavano nelle altre primavere
Come hanno fatto quest'anno
 
Io sono lontano e tu vicino
 
Fa freddo nella parola
Ad estate non li va di stare con noi
 
Li dove abbita la pietra trascosta da un puntegio
chi canta su la pendice
 
Presto siamo partitti
come non siamo arrivati ancora
 
Brussels 20 febraio 2007
 
 
BISEDË ME SHOKUN E LUFTËS
 
Para se të flasë me të
Desha ta pyes për bjeshkët
 
Përrenjët që vërshonin pranverave tjera
Si u ka marr moti sivjet
 
Unë largë e ti afër
 
Është ftohur fjala
Verës si rrihet me ne
 
Tek banon guri shpuar nga pika
Kush këndon shpatit
 
Sa herët qemë nisur
Si s’mbërritëm akoma
 
Bruksel, 20 shkurt 2007
 
L'ARRIVO
 
Lo accompagnio fin qua
Dalla grande paura di se stesso
 
Il giorno e la notte
 
Accompagnia la sua marcia
 
Hanno preso con lei
tutto quello che doveva venire
 
Da qua fin alla fine del arrivo
ci aspetta quello che non arriva
 
 
ARDHJA
 
E përcollën deri këtu
Nga frika e madhe nga vetëvetja
 
Dita e nata
E përcollën marshin e saj
 
Morën me të
Gjithë ç’ishte për ardhje
 
Që këtu e në fund të shkuarjes
Na pret një e paardhur
 
 
L'ANDATA
 
Prende con se le sue cose
per gliello imparano le strade
 
Tutte le file come il vento se le fissa
Come non sta per venire piu
 
Passo dopo passo
come stasse nel punto dell'andata
 
Nella sua testa
Pero
Passa l'autuno qua
 
Quanto silenyiosa e la partenza
come si ciude l'andata come la solittudine
 
Qui lo sa prima e l'arrivo o l'andata
 
 
SHKUARJA
 
Merrë me vete të sajat
Se ja mësojnë rrugët
 
Krejt fijet si era i frynë
Si s‘është duke ardhur më
 
Hap pas hapit
Si të ishte maje ikjës
 
Te koka e saj
Veç
Kapërcejn vjeshtat këtu
 
Sa e heshtur a nisja
Si mbyllet shkuarja si vetmia
 
Kush e din se
Para është ardhja a shkuarja
 
LO SFONDO
 
Ancora aspetto
Il mazzo del'arrivo
accompagnia le kolone delle andate
 
Si e rinfioritta la mattina
Del maggio
Nelle nostre lontane notti
 
Ci rivedremo al di la dei tempi
 
SFOND
 
Akoma pres
Turma e ardhjes
Përcjell kolona shkuarjesh
 
Paska çelur mëngjesi
I marsit netëve tona të largëta
 
Takohemi diku përtej kohëve
 
DOPO L'ARRIVO
 
L'uomo del verso lo a giratto
 
A le canzzoni di epos
Sappiamo l'inteligenza
Dall'osso
Della parola
 
Entriamo
Insieme nella vechia quartiere
Con una testa di
Parola
E lo impichiamo nella cima
 
Nostalgia per nostro stesso che se ne andato
 
Da qua alla fine
Ci sara un mio giorno
Perche mi mettero fuori dalla parola
 
Parigi 2007
 
 
PAS ARDHJES
 
Njeriu i vargut ia ktheu
 
Këngëve epike
Ua dimë fahun
Nga rrashta
E fjalës
 
Hyjmë
Bashkë në lagjen e vjetër
Me nga një kokë
Fjale
Dhe e varim në maje
 
Nostalgji për vetën qe shkoj
 
Këtu e tej
Do të jetë një ditë imja
Pse do të dal nga fjala
 
 
Paris 2007
 
DOPO L'INCONTRO
 
Poeta io
Signiora tu bellissima
come non ci ha preso fuoco la parola
 
Che sucede in questo tempo
Ti ha fatto male nell sonio la mia
cronaca
O ti e venutta mal'ora
 
Dimi quall'cosa per il fuoco senza fumo
 
Dopo che
Ci aspetta il tuo cafe
E il mio verso dei brividi
 
Hai capitto
 
Andremo dal fine al'inizio del mondo
Insieme faciamo molto di piu
da quello che ti viene in mente
 
Questo i vede ormai
 
fine del settembre 2006 Parigi
 
PAS NJOHJES
 
Poet unë
Madem ti bukuroshe
Si s’na shkrepi fjala
 
Ç’është me këtë kohë
Ta zhbëri ëndrrën kronika
Ime
Apo të ka zënë ora e ligë
 
Më fol diçka për zjarrin pa tym
 
Pas tashit
Na presin kafja jote
Dhe vargu im i dridhjes
 
A more vesh
 
Do të vejmë fund e krye botës
Bashkë bëjmë më shumë
Se ç’ta merr mendja
 
Kjo veç është e ditur më
 
Fundshtator 2006 Paris
 
Il PUNTO
 
Qual'cosa si vede e se ne va dagli
Occhi
Ti si avvicina da una parte
E se ne va dal l'altra
 
Ilumina fosforescente
con la bocca rumorosa
taccia
Tutto di fuori viene da dentro
si rincresce
 
Lei parla benissimo tutte le lingue
 
Cosi
non si vede e ti sta d'avanti agli occhi
Ti viene dentro le parole
E pure la mente non te la lascia
In pace
 
E qual'cosa di bello
di piu che bello
 
WoluWe Bruksel Agosto 2006
 
 
PIKA
 
Diçka shihet e të ik
Sysh
Të afrohet ka njëra anë
Dhe të largohet kah
Tjetra
 
Shndrit në mënyrë fosforike
Me gojën e zhurmshme
Heshtë
Të brendshmen nga e jashtmja
E krijon
 
Ajo i flet bukur tana gjuhët
 
Disi
Nuk shihet e të rri para sysh
Të hyn në fjalë
Dhe as mendjen s’ta le
Qetë
 
Është diçka
Shumë çka
 
WoluWe Bruksel gushtë 2006
 
PER UN LUNEDI
 
Due suoni di punto
Alla vecchia mattina
Nella stanza
Ed
i pensieri che trascondono
che succede
 
Se ti chiama adesso
quella sigiora del sono svegliato
taccia se puoi
 
Tre punti di silenzio
a le prime ore del lunedi
E la sua alontananza che non passa
 
Se ti risveglia il suo messagio adesso
scritto dalla mano della signiora parola
un passo piu vicino
 
come poteva restare
Sveglio
Il sono senza di noi
 
 
PËR NJË TË HËNË
 
Dy tinguj pike
Mëngjesit të hershëm
Në dhomë
E
Mendimet që kapërcejnë
Ndodhinë
 
Me të thirr tani
Ajo zonja e gjumit të zgjuar
Hesht nëse mundesh
 
Tri pika heshtje
Orëve të para të së hënës
E
Largësia e saj që s’kapërcehet
 
Me të zgjuar mesazhi i saj tani
Shkruar nga dora e zonjës fjalë
Një hap më afër
 
Si do të rrinte
Zgjuar
Gjumi pa ne
 
SEI VENUTA SULLE TRACCE DEL VENTO
 
Fin quando giu dall'ombra
Il corpo del tuo silenzio
 
Sei venuta da sola sulle tracce del vento
Regina di nessuno
 
Fin quando i campi pieno di niente
 
Siamo incontrati per caso
Tutto se ne andato nei poli contrari
 
Fin quando nasconderemo a noi stesso
Quello che non sapiamo
 
E venuto un pensiero
Al posto della parola
 
Audergham, 9 maggio 2007
 
ERDHE PËR GJURMË TË ERËS
 
Deri kur nën hije
Trupi i heshtjes sate
 
Erdhe vet për gjurmë të erës
Mbretëreshë e askujt
 
Deri kur më fushat
Plot me asgjë
 
Jemi takuar rastësisht
Gjithçka shkoj poleve të kundërta
 
Deri kur t’ia fshehim vetvetes
Atë që se dimë
 
Erdhi e shkoj një mendim
Në vend të fjalës
 
Audergham, 9 mars 2007
 
UN PO DI STORIA
E venutto un giorno un tempo
Cosi distratto quando pieno di gioia
Il bianco ne anche il nero nessuno sapeva
 
Il nostro stesso nonlo trovevamo
ne anche lo vedevamo ne anche lo incontravamo
 
Ne anche nostalgia non avevamo per lui
 
ogni cosa ci tirava un po
Un po di paura
Un po di coraggio
Tristezza e gioia pure
Tutto da poco
 
Per convenirci che cos'e la liberta
E che cose e cosa
Un grande demonio ha creato
 
L'ottimismo
 
Per tenere le sue cose per aria
e tenere nella mente il tempo
ci segnio con rosso e se ne ando
 
Tutto quello che non e arrivato
ce lo tiene per darlo
 
Giuglio2000, Peia
 
 
PAK HISTORI
 
Erdhi një ditë një kohë
Sa e hutuar aq e gëzuar
Të bardhen as të zezën kush s’ja diti
 
Vetveten se gjenim
As se shihnim as se takonim
 
As mall s’kishim për të
 
Çdo gjë na epte nga pakë
Pak frikë
Pak guxim
Hidhërim e gëzim poashtu
Gjithçka nga pak
 
Të na bindte se çka është liria
E çka është çka
E shpiku një dreq të madh
 
Optimizmin
 
Ti mbaj pezull gjërat e veta
E ta mbaj ndërmend kohën
Na piku me të kuq e shkoj
 
Krejt atë që s’erdhi
Na mbet borxh
 
 
Qershor 2000, Pejë
 
PER IL BICHIERE DELLA VOGLIA
 
Bevi uomo
Il tuo bichiere
Il vino rosso della voglia
Per lei
 
Bevi finche non ti ubriachi
finiscila
e non lasciare il colmo
del verso
che si scrive nella solitudine
 
Ne anche cosi
Non sei nitido
 
Autunno 2006 Parigi
 
PËR GOTËN E MERAKUT
 
Pije njeri
Gotën tënde
Verën e kuqe të merakut
Saj
 
Pije dehshim
Shtere
E mos ja le
Pikën
Vargut
Që shkruhet vetmishtë
 
As kështu
I pa dehur s’je njeri
 
Vjeshtë 2006 Paris
 
 
IL NOSTRO ARRIVO NEL PERGAMENTO
 
Al mio sognio
Ed alla tua realta
Patria
nessuno sa il futuro
 
Al nostro rumore
ed al tuo silenzio
nessuno non crede
 
Al mio domani
Come al tuo dopodomani
non mi fido
 
ARDHJA JONË NË PERGAMEN
 
Ëndrrës time
Dhe zhgjëndrrës tënde
Atdhe
Nuk iu dihet
 
Zhurmës tonë
As heshtjes sate
S’iu besohet
 
Të nesërmes time
Sikur të pasnesërmes tënde
Ua kam frikën
 
 
TENTATIVO PER CONTARSI NELLA PAROLA
 
Li tra il buio e la lucce
 
A qualcunno fa male la parola
D'avanti alla canzone
Quella che rovina tutto quello che
Tocca il sognio
 
Da qualche altra parte
Il poeta e la polemica
che non si puo presentare
ai quatro parametri del orizonte
 
E nel sorgente si passa avendo sette
 
Il detto della parola non detta
lascia di nuovo lo spazzio
E taccia
Taccia
senza vedere il giocco con senario
 
 
SPROVË PËR MATJEN E FJALËS
 
Diku në mes territ e dritës
 
Dikujt i dhimbset fjala
Përball këngës
Ajo që prish krejt çka zë ëndrra
 
Diku tjetër
Poeti dhe kundërfjala
Që s’mund t’ia paraqet përmasat
Me katër
 
E të kroi akoma kalohet etur
 
Logu i fjalës së pathënë
Lëron fillin më tutje
Dhe hesht
Hesht
Pa e parë lojën me skenar
 
CODICI
 
Ne lucida come la luna
Ne tranquilla(quieta ?) come il castello
Dicono
E venuta da lontano
La piu fantastica enigma
 
Ancora non si e trovato il codice
 
Cresci e cresci e inveciati
Bella
Nel mio verso
Unico variante senza rivali
 
Nell'inverno con le sottili file
si parla col linguagio del anticodice
Cosi come il Anteo
A Prometeo
 
Si sognia
Per un po di sale d'amore
Perche tanti non lo hanno datto a nessuno
Ma le scritture di oggi
Sonno i suo stagioni
Il nostro inverno
Pazzesci codici
 
KODEKS
 
As e shndritshme si hëna
As e urtë si kështjella
Thonë
Ka zbrit prej së largëti
Enigma më fantastike
 
Akoma s’iu gjet kodi
 
Rritu e rritu e thinju
Bukur
Në vargun tim
Varianti i vetëm pa rival
 
Në dimrin me fije të holla
Flitet me gjuhën e antikodit
Kështu si Anteu
Prometheu
 
Ëndërrohet
Për pak kripë dashurie
Se shumë s’ia kanë dhënë kujt
Po shkruarjet e sotme
Janë stinët e tyre
Dimri ynë
Kodeks i çmendur
 
DAL'ALTRA PARTE
 
Felice ti ho aspetatto
Ieri
Forse ti vedevo
Li dall' altra parte della realta
 
Nel ventisette piano
del pallazzo
NIOD
Volevo dormire un po
Con te
 
Finche si e passatto tutto il novembre
Mi sono ricordatto che nel ventisette
Poteva
Venire la piu bella del mondo
Il piu grande della parolla
Poteva
Dire senza parlare
 
Centuno meraviglie
Potevanno sucedere
Pero
Il tempo se ne ando da solo dal'altra
Parte
 
Pristina, 27.11.2005
 
NË ANËN TJETËR
 
Gëzueshëm të prita
Dje
Mos po të takoja
Diku në gjysmën tjetër
Të zhgjëndrrës
 
Në katin e njëzeteshtatë
Të pallatit
NOID
Desha ta bëjë një sy gjumë
Me ty
 
Tek kur shkoi gati krejt nëntori
M’u kujtua se me njëzeteshtatë
Ka mundur
Të vijë më e bukura e botës
Më i madhi i fjalës
Ka mundur
Të thotë pa fol
 
Njëqindenjë vaki
Kanë mundur të ndodhin
Por ja
Moti ka kaluar vetëm në anën
Tjetër
 
Prishtinë, më 27.11.2005
 
GIOCCO
 
Se non possiamo dormire stasera imsieme
Come rifrescarmi domani sotto la tua ombra
 
Ci sono giorni che sono in fretta i tempi
O passare sopra a me
O caturare te
 
Non si tocca il cello con la mano
Senza tuo nome non ce ne il senso dell'universo
 
Se vuoi andare vatenne
Perche non si puo andare
Giocco con gialli effetti
 
 
LOJË
 
Nëse s’mund të flemë sonte bashkë
Si të freskohem nesër nën hijen tënde
 
Ka ditë që po nguten kohët
Ja të më kapërcejnë mua
Ose te të zënë ty
 
Nuk preket qielli me dorë
Pa emrin tënd nuk ka kuptim perigjeu
 
Sa të duash shko
Se s’shkohet
Lojë me efekte të verdha
 
IL RESPIRO
 
Vizzioso sono statto ieri sera
Ti ho sogniatto
La piu bella delle tutte le notti
Finla dove si mette il piede dell'umanismo
 
Quando arriva la notte si va per il sognio
Volevo essere
Il bianco che avvolgeva il corpo
Al'autunno leggo i due piedi
Bella la piu bella di tutta l'umanita
 
Non contanno ne anche un po le parole piu parolissime
Vizziosa
Perche non diventi piu grande
Dello respiro
Per respirare nel mio cello
 
FRYMA
 
Lazdruar kam qenë mbrëmë
Të kam ëndërruar
Më të bukurën e krejt netëve
Deri ku mundet me shkel këmba e njerëzimit
 
Sa herë që terret u nisnin për ëndërr
Doja të isha
Bardha që mbështjell trupin
Vjeshtës ia lidh të dyja këmbët
E bukur moj më e bukura e krejt njerëzimit
 
Nuk bëjnë as pesë pare fjalët më të fjalëta
Lazdrake
Pse s’bëhesh më e madhe
Se fryma
Me fry kah qielli im
 
PARADOSSO
 
Se vuoi
Vatene dal mio inverno
contramitto che non conosci la mia primavera
 
Da te cresce la curiosita
al'aspetto che inpaurisce la notte
Il sonno ha fatto una meraviglia
Si e sogniato
Il suo dormo con me
 
Liberamente
diciamo che se ne andatta
taccere nel'angoscia
Passa l'estate senza un po
di pensiero
 
Aqua, aqua della sua sette
 
Le meraviglie sono cadute oggi nella terra
Come si arriva dove non si aspetta
Al'improviso
La hanno portatta con gli occhi da me
 
PARADOKS
 
Sa të duash
Ik prej dimrit tim
Antisagë që s’ma njeh pranverën
 
Te ti rritet kureshtja
Pritjes që frikëson nata
Gjumi bëri një mrekulli
Ëndërroi
Për fjetjen e saj me mua
 
Lirisht
Le të themi se shkoi
Të hesht ankthshëm
Veron pa më të voglën
Gajle
 
Ujë more ujë i etjes së saj
 
Vakitë zbritën sot në tokë
Siç vihet ku nuk pritet
Befas
E sollën me sy prej meje
 
UN'ORA CON LEI E DUE PAROLLE PER DOMANI
 
Le tue primavere con la mia estate
Come il sud ed il nord
Nascono e tramontano
 
NJË ORË ME TË DHE DY FJALË PËR NESËR
 
Pranverat tua me verërat e mia
Si jug e veri
Lindin e perëndojnë
 
ANORMALE
 
Si e rafredatta la parola
quest'anno
E non so come fare
Con il silenzio
 
Ce ne troppo di fuocco
Nel silenzio
Non si puo uscire con la parole
 
ANOMALI
 
I ka marrë ftohtë fjalës
Sivjet
Dhe s’di si ja bëjë
Heshtjes
 
Ka tepër zjarrmi
Heshtja
S’mund dal as te fjala
 
LA FEDE
 
Mi portava al di la della mia
Forza
La pazienza nel punto che tocava il sole
Me la teneva
 
Il respiro portava fuori silenzio che
Fanno calmare la magia della mattina
 
Che fare
Con il nostro stesso
Di non aspetarla e di venire
Dietro
 
Si parte un arrivo
Si fa tardi e non viene
 
Di nuovo da solo
 
Li mette il punto alla parola
Ed aspetta
Non sa quando ce l'ha il tempo
 
Nel questo temppio mette due pietre
Insieme
Uno per se stesso e l'altro per
Lei
 
E continua ad aspetare
 
Se
Sappiamo un po il giocco
Si rincrescieremo
Con la fede
 
Auderghem 22 febraio 2007
 
BESIMI
 
Më shpiente përtej fuqisë
Time
Durimin te maja që takon diellin
Ma mbante
 
Fryma nxjerr heshtje që
Ja zbusin duhinë mëngjesit
 
Çka
Ti bëjmë vetës
Mos ta presim e të na vij
Pas
 
Niset një ardhe
Pastaj i bëhet vonë e len
 
Prap se prap vetëm
 
Ja, pikë ja vë fjalës
Dhe pret
Se di se kur ka kohë
 
Në atë tempull vë dy gurë
Bashkë
Njërin për vete e tjetrin për
 
Dhe vazhdo pritja
 
Sikur
Veç ta dim pak lojën
Do rriteshim
Bashkë me besimin
 
Auderghem 22 shkurt 2007
 
AMORFO   (sformato)
 
Nulla per tutto o tutto per nulla
 
Al di la di nostro stesso
Quanto e uscito fuori dalla parola
lo spirito
Perche permette il suo signiore
 
Il mistero del Peggasso della luce
Ha fatto male alla luna della solittudine
Con un altro passo calpesta
Il domani
Al pane ed'aqua non si e rimasto avere fiduccia
Il sette ne anche il fame
 
Nel campo di una parola
Patria
Finche uno ha pascolato e bevuto
Perche permete il loro signiore
 
Nei muri della pazienza
Finche il silenzio si e battuto
La schifezza ci ha diventati matti per te nostalgia
L'oggi abbiamo lasciato per il domani
Anche noi
Perche ci permette il nostro signiore
 
Nel tutto non ti dico nulla
Vedrai quando andremo
Dall'altra parte
 
AMORFE
 
Asgjë për gjithçka apo gjithçka për asgjë
 
Matanë vetës aman
Kur i doli fjalës
Shpirti
Pse lejon zoti i saj
 
Enigmën e Pegasit të dritës
E preku hëna e vetmisë
Me hapin tjetër shkel
Të nesërmen
Bukës e ujit s’ka mbetur m’u besua
Etja as uria
 
Në fushën e një fjale
Atdhe
Sa kushi kulloti e piu
Pse lejon zoti i tyre
 
Në muret e durimit
Sa heshtja u përplas
Neveria na çmendi për ty nostalgji
Të sotmen për nesër e lamë
Edhe ne
Pse na lejon zoti ynë
 
Gjithçkaje s’po të them asgjë
Ke me pa kur të dalim
Në anën tjetër
 
MADRIGALE
 
Chiama gli angeli dalla mia stanza
Della parola
Nel buio come nel madrigale
Siamo entrati
Con la faccia verso la lucce
Siamo girati
 
Un dolce respiro
 
Di piu giorni di festa dobiamo avere
Per festegiare
E solo rimasto dire che
la ceremonia
lo possiamo fare quando vogliamo
Io te e il buio
Parenti le stelle del cello
 
Due volte sappevi parlare
bellessimo
anche il respiro si e messo in pace ai quei momenti
quando vieni con il giorno
Il ritorno con la notte perche
Il viaggio ha delle storie
 
E il secondo
la boca ed anima non perdonanno
Se non ti dico la canzone del mio cuore
 
Parla adesso beato il poeta
 
Uomo
Dimi per l'artista
dove ti va il pensiero
Mica
Ti ha passato al di la di se stesso
 
Il silenzio piu sicuro del mondo
non ti garantisce
La pace
 
Ai viaggi abiamo legato le gambe
 
Tutto cominca grandire
pero qualcosa si smagrisce
 
Al'amica
Al poeta ed il verso da un respiro di piu
ad ogniuno conversazione una
Virgola
Tutte le volte che viene il venerdi
Pregero al celo ed il signiore
Per l'altra nosta
Notte
 
MADRIGAL
 
Të thirren engjëjt prej odës time
Të fjalës
Në errësirë si në madrigal
Hymë
Me fytyra ka ana e dritës
Kthyem
 
Një ofshamë e butë
 
Më shumë ditë feste duhen
Për festim
 mbet me thënë se
Ceremoninë
Mund ta bëjmë kur të duam
Unë e ti e terri
Krushq yjet në qiell
 
Dy herë ke ditë me fol
Më së bukuri
Dhe fryma u pajtua ato çast
Kur të vish me ditë
Kthimi me natë se
Rruga ka vaki
 
Dhe e dyta
Goja as shpirti s’falin
Po s’ta thash
Këngën time të zemrës
 
Fol tash lum poeti
 
Njeri
Më thuaj për artistin
Ku të ka mendja
Mos
Të çuan përtej vetvetes
 
Heshtja më e sigurt në botë
Nuk të garanton
Qetësi
 
Udhëve ua lidhem këmbët
 
Gjithçka filloj të shtohet
Veç diçka të pakësohet
 
Mikës
Poetit e vargut nga një frymëmarrje
Më shumë
Secilës bisedë nga një
Presje
Sa herë vjen e premtja
Do ti lutem qiellit e zotit
Për natën tonë
Tjetër
 
LA PRIMA
 
Anche la regina delle tutte meraviglie
dubita quando rimarano
I bianchi sogni al di la delle aque
La forza di intuitare ha stancato
L'inutilita
Nella raggazza non si arriva
Senza un pezzo di motivo
Ed un filo di gioia
 
Anche Van Gog quando non aveva
Un'altra
Qualcosa ha fatto
 
Ho sentito dire
Dal te stesso difenditi
Per proteggere gli altri
Al'amore non si sa come alla notte
Sempre misteriosa
Tutto quello che porta nella notte
Diventa buio
 
Il pensiero mi e andato lontano
Anche al di la del sonno
 
Ancora non si sa che ce
Al di la del'umanita
Neanche dal silenzio
 
E PARA
 
Edhe mbretëresha e krejt vakive
Çuditet sa do të rrinë
Ëndërrimet e bardha përtej ujërave
 
Fuqinë e intuitës e lodhi
Kotësia
Te e dashura kurrë nuk shkohet
Pa një copë motiv
Dhe fije gëzimi
 
Edhe Van Gogu kur s’pati
Tjetër
Ia bëri disi
 
Kam dëgjuar të thonë
Prej vetes ruaju
Ti ruash të tjerët
Dashurisë s’i dihet me sa natës
Gjithnjë e mistershme
Çka sjell për darkë
E zë terri
 
Mendja më ka shkuar larg
Edhe më përtej gjumit
 
Akoma s’dihet çka ka
Matanë njerëzimit
As heshtjes
 
LA SECONDA
 
Si e diventata bagniata da parte
Da dove arriva l'ombra del suo corpo
 
Dalla lirica e diventata bianca l'ossa del ombra
quando aspetavamo i ritti della sera
Mio padre
Quando ero bimbo
Mi aveva imparato il nome del fiore
che quando cresce
infiorisce come la raggazza che si prega per l'amore
 
Aspetando questa preggiera stira
Ho messo un punto a questo caso
ed ho passato nel'altra parte
 
Gli occi e i leggeri capelli
Sono i Santi della luce
che mi hanno passato da tutto il corpo
Dei sogni
Notte piu matta non hanno visto
I sogni del poeta
 
E DYTA
 
I mori lagët anës
Kah vjen hija e trupit të saj
 
Lirikës iu zbardh ashti i hijes
Sa prisnim ritet e muzgut
Baba
Teksa isha fëmijë
Ma pati mësuar emrin e një luleje
Që kur rritet
Çel si vajza kur lutet për dashuri
 
Në pritje t’lutjes shterpë
I vura pikë kësaj pune
E kapërceva në anën tjetër
 
Sytë dhe flokët e lehta
Janë hyjnitë e dritës
Që m’u ranë trup e tërthor
Ëndrrave
 
Natë më të dalldisur
S’kanë pa ëndrrat e poetit
 
LA TERZA
 
Non mi lasciare da solo notte di oggi
Non sono per sogni
Dove ce il buio della realta
Nella mia mente
 
Berretto del pensiero
Come non hai sbattuto l'ombra
Non ti sei mossa
Ne anche mi hai lasciato fuoro dal berretto
E respiro che non respira
Da me
E mi picciano le tempeste
Dalla notte solo le alontananze non se ne vanno
 
Il mio caffe non bevuto
il bicchiere di grappa
Forse non mi fatte ubriacare
 
E TRETA
 
Mos më vetmo natë e sontme
Nuk jam për ëndrra
Ka i bie terr i zhgjëndrrave
Në mendjen time
 
Kësulë e mendimit
Si se shkunde hijen
S’u tunde
As s’me le jashtë kësule
Është frymë që nuk frynë
Pej mej
E më rrahin stuhitë
Prej natës vetëm largësitë s’ikin
 
Kafja ime e pa pirë
Gota e tharë e rakisë
Ndoshta s’më dehni
 
MOMENTO DI AMMIRAZIONE
 
Non mi e chiaro
Vuole parlare o taccere
 
Lirica come la maggia di Elena
Giocco con rare imagini
 
Erezione e l'altro incontro
O mi imparero di piu
Per il fiongo
La colpa della realta
Perche non e il domani oggi
 
ÇAST PËR ADMIRIM
 
Se kam të qartë
Do të flet apo hesht
 
Lirike si magjia e Helenës
Lojë me pamje të rralla
 
Stisje është takimi tjetër
Ose do të mësoj më shumë
Për fjongon
 
Faji i zhgjëndrrës
Pse s’është e nesërmja sot
 
DRAMMA
 
Primo atto
 
Forse ieri ti e sembrato troppo di piu
Come non ti e passato dalla mente
Da dove passa il confine tra
La rabbia e la gioia
 
Dove andare
Piu del corpo su questa strada
Dove e come
 
Secondo atto
 
Forse
Domani ci saremmo tropo di meno
Vieni fuori nella sorgente della sette
Aspeta
Tutti gli vecchi arrivi
 
Quello che non arrivera
Mai
e il mio
 
Terzzo atto
 
Ed
Oggi non ce nessuno nel orario
Compro il biglietto per il lontano viaggio
 
Nel ogni stazione dello
Scrito
Troverai una virgola per te
un punto di interroganza per me
 
DRAMË
 
Akti i parë
 
Mbase
Dje tu dukë tepër shumë
Si s’tu kujtua
Ka i bie kufiri ndërmjet
Hidhërimit e gëzimit
 
Ku ti biem
Më për trup kësaj rruge
Kah dhe qysh
 
Akti i dytë
 
Mbase
Nesër do të jemi tepër pak
Dil te kroi i etjes
Priti
Tana ardhjet e hershme
 
Ajo që s’do të vijë
Fare
Është e imja
 
Akti i tretë
 
 
Dhe
Sot s’është ne orar askush
Blejë biletën për rrugëgjatën
 
Në çdo stacion të
Shkrimit
Do e gjesh nga një presje
Për ty
Nga një pikëpyetje për mua
 
L'INVERNO DELLA GRANDE INTERRUCIONE
Ad Ibraim Rugova
 
Non ti ho visto
Mai
Cosi silenzioso
La nostra pietrad'oro
Andare al dila di te stesso
Li
Non potevi trovare un altra giornatta
 
Nella collina degli eroi
Molto tempo
Riposerai
Sognia
E pregati per la Dardania
La tua
 
Si e ripozato l'inverno della solitudine
Tra le tue sopracciglie
Tutto e venuto con le lacrime
Grande tempo
Il giorno dell'interruzione
Gennaio, nero Giennaio
 
Tacciatore di quello che non si dicce
Gigandio della parola e del realta
Come hai racolto i respiri
Il giorno
Che sono prosperati i limiti
 
Montagniero (uomo di montagnia)
Quanto pesante era la tua parola
 
 
DIMRI I SHKËPUTJES SË MADHE
            Ibrahim Rugovës
 
S’të kam parë
Kurrë
Kaq të heshtur
Guri ynë prej ari
Të shkosh përtej vetvetes
Matanë
A nuk gjete tjetër ditë
 
Të Kodra e Dëshmorëve
Gjatë
Ke për të pushuar
Ëndërro
Dhe lutu për Dardaninë
Tënde
 
Dimri i vetmisë të ka rënë
Ndër vetulla
Gjithçka erdhi me lotin
Mot i madh
Dita e shkëputjes
Janar, janari i zisë
 
Heshtak i asaj që s’flitej
Kolos i fjalës dhe i zhgjëndrrës
Si i mblodhe frymët
Ditën
Që kapërceu kufijtë
 
Malësor
Sa peshë të kishte fjala
 
ACCADUTO
 
Ci siamo sdraiati
Nel campo di una parola
Io e gli occi di colore
Azzurro
Che mi stano sempre d'avanti
 
Nel tempo abbiamo tenuto
Tra di noi
La pioggia ed il sole
 
Avro tempo
Per me
 
La raggazza ed il verso
 
Accaduto
Preggero per la tua meraviglia
 
 
VAKI
 
U shtrimë
Në fushën e një fjale
Unë dhe sytë ngjyrë
Qielli
Që më rrinë gjithmonë
Përpara
 
Motit ja mbajtëm
Përmes
Shiut dhe diellit
 
Do të kem kohë
Për veten
Vajzën e vargun
 
Vaki
Të falem për mrekullinë tënde
 
IL MIO CODICE PER DOMANI
 
Dove mi avrano
Messo il giorno di domani
Dove l'ombra di ieri
 
Dalla invisibile pietra
Si vedono il sognio e la realta
Aqua e pane del antiuomo
 
Si sono stancati le pioggie e le sorgenti
Non sorgonno piu da noi
 
Dall'autono mi hanno preso
Il cielo
Non mi hanno lasciato ne anche un po d'inverno
 
Il mio oggi non e rimasto
Ne anche per il domani
 
Chi mi trova il mio
Codice
Di domani
 
KODI IM PËR NESËR
 
Ka do t’ma kenë
Nisur ditën e nesërme
Ku hijen e djeshme
 
Të guri i padukshëm
Duken ëndrra e zhgjëndrra
Ujë e bukë antinjeriu
 
Janë lodhur reshje e kroje
S’u rrjedhet ma kah ne
 
Vjeshtës m’ja morën
Qiellin
Nuk ma lan as pak dimër
 
E sotmja ime s’ka mbetur
As me nesëruar
 
Ma gjej kush
Kodin
Tim për nesër
 
BRIVIDI
 
Se non hai
Tempo
Di piu
Dami cinque
Minutti
Accompagniamento con te
E fai quelo che vuoi
Doppo
 
Se vuoi vattene al di la del possibile
O
Balla alla mia angosciata solitudine
 
Io
Con le tue cinque minutti
Atraversero stagioni ed anni
Inverni ed estatti
Un po
Prima di passare i miei
Limiti
Riposerano
La luce ed il buio nelle
Labre
Si asdraiano lungamente
 
Oggi preggudico
Quello che si deve dire
Che si deve fare
 
PURTEKJE
 
Nëse nuk ke
Kohë
Më shumë
Mi fal pesë
Minuta
Shoqërim me ty
Dhe bëjë si të duash
Pastaj
 
Në daç shko përtej mundësisë
Ose
Vallëzomi vetmisë së ankthshme
 
Unë
Me pesë minutat tu
Kapërcej stinë e mote
Dimra e verëra
Pak
Para se të kaloj kufijtë
E mi
Do të pushojnë
Drita e terri në
Buzë
Shtrihen për së gjati
 
Sonte prejudikoj
Atë që duhet thënë
Që duhet bërë
 
PER LA RAGGAZZA
 
Come ti sta nella solitudine
La parola
Tieni un po di tempo
Il mio
Notte e giorno sussura
Per te
Le mie canzzoni per
Le foglie
Te li daro
Stasera
Le morbide occhiatte
 
Il mio mese per l'amica
 
Per il tuo piacere
Imparero a suonare
La gittara
Ne erba ne verde
Non rinfiorisca
Per te
Entrero nella primavera
 
PËR VAJZËN
 
Sa të vetmohet
Fjala
Merre pak kohë
Timen
Natë e ditë shushurinë
Për ty
 
Këngët e mia për
Gjethet
Ti fali
Sonte
Shikimet e buta
 
Muaj im për miken
 
Për qefin tënd
Do të mësohem
Ti bie kitarës
As bar as gjelbërim
Mos çeltë
Për ty
Kam me hy në pranverë
 
IL SUO SOGNIO
 
E venuta ed ha preso i parametri del orizonte
Lei la signiorina pane del verso
E mi ha lasciato una dilemma
'E la poezia
O la parola e la signiorina
Regina che cambia nozione
Lo sa pure la pietra
Finche sbianca la sua faccia
Il mio sole
Mi chiede la voce del cuore
Me l'ha presa
Sta facendo beltempo nei miei staggioni
E cosi mi vuole
Ed il verso ce l'ha il fuoco
 
ËNDRRA E SAJ
 
Erdh e mori krejt pamjet me katër
Ajo zonjusha bukë vargu
Dhe ma la një dilemë
Është vetë poezia
Apo fjala është zonjusha
Mbretëreshë që ndryshon kuptim
E din edhe guri
Deri sa ja zbardh fytyrën
Dielli im
Ma kërkon zërin e zemrës
M’i ka marrë mot motmotit
Edhe të tillë më donë
Gjithsesi vargu ka zjarrmi
 
LE LETTERE
 
Domani chi chiameremo
Le lettere dove hanno portato i respiri
 
Non si e trovata una piu scrita dal l'altra
 
Come si sono diventate rare
 
Ce giorni che aspeta venire un ucelo nero
Con un'ale ti scopra il mezzo del cielo
 
A chi tocca l'altra parte
 
In palma della mano
Porta se stesso
Dimi
Chi chiamare domani
 
LETRAT
 
Nesër kujt t’i thërrasim
 
Nga i ka nisur fryma letrat
Nuk u gjet një më e shkruar
Se tjetra
 
Sa fort janë rralluar
 
Ka ditë
Që po pret me ardhë
Një zog i zi
Me njërin krah ta zë gjysmën e qiellit
 
Kujt i bie ana tjetër
 
Në shuplakë të dorës
Shikon veten
A thua
Kujt t’i thërrasim nesër
 
DIECI E DIECI A TIRANA
 
Oggi si puo sfamare l'autuno di notte
La luna si apare nella finestra
I piu belli
Versi
Scrivero per te
Stasera
Amica bruna
 
Forse ti sei adormentata
Prima di essere
Dieci e dieci
Io faccio melodia il verso
La parola ce ne ha tanta notte
E silenzio
 
L'ora e passata undici
Il cielo e scieso nei versi
Anche le rare stelle
Mi apare la tua facia
Occhi d'oro
Come ai vecchi tempi
"Dalla quella collina ti ho lasciati gli occhi"
 
Tirana, novembre 2004
 
DHJETË E DHJETË NË TIRANË
 
Sonte mund të ngopet vjeshta natë
Hëna ra n’dritare
Më të mirat
Vargje
Do t’i shkruaj për ty
Sonte
Mike e zeshkët
 
Ndoshta t’ka zënë gjumi
Para se të bëhet
Dhjetë e dhjetë
Unë i bëj gajde vargut
Fjala ka natë boll
Dhe qetësi
 
Ora
Kapërceu njëmbëdhjetë
Qielli zbriti në vargje
Edhe yjet e rrallë
 
Më shfaqet fytyra jote
Syartë
Si në kohët e vjetra
“Prej një shpati ti lëshova sytë”
 
A LA BRUNA
 
La bruna e
Il primo viaggio
 
Solo da la sua ombra
Rinfiorisce l'erba
 
Le parole con la bruna sono imno
Cantate per la strada dell'amore
 
Nel fianco della occhiatta gli suoi occhi azzurri
Me gli metto nel angolo del pensiero e mi riposo
 
Al domani di lei
Solo io li manco
 
ZESHKANES
 
Zeshkania është
Udhëtimi i parë
 
Veç prej hijes së saj
Nis të dalë barë
 
Fjalët me zeshkanen janë hymn
Kënduar rrugëtimit për dashuri
 
Bri shikimit sytë e saj të kaltër
I vë në cep të mendimit e pushoj
 
Të nesërmen asaj
Veç unë i mungoj
 
L'ECO
 
Prendi un po del tuo cielo
Di questa notte
Si e rimasta senza scoprire la pelle
 
Non penso di rivedere
Gli altri poli
Senza il tuo cielo ed il mio
Restare sopra di noi
 
Stai tranquilla cara
Il cielo dal respiro faro uscire
 
Faro ucello la parola
Ed il canto d'ucello ti risvegliera
 
Tirana, 4 aprille 2005
 
USHTIMA
 
Merre pak qiell tëndin
Të natës së sotme
Na mbet pa mbuluar lëkura
 
S’ma merr mendja ti shoh
Polet e tjera
Pa qiellin Tënd e Timin
Të na rri përmbi
 
Pusho e dashur
Qiellin nga fryma do ta nxjerr
 
Do ta bëj fjalën zog
Cicërima nga gjumi do të zgjoj
 
Tiranë 04 prill 2005
 
UN PO PIU TARDI
 
Uscira
Nella pietra della parola
 
Per te usciro
 
Aspetero tanto tempo
Tutte le andate
Tutti gli arrivi
 
Allora in poi partiro
 
PAK ME VONË
 
Do të më dalë
Te guri i fjalës
 
Për ty do të dal edhe unë
 
Do t’i pres gjatë
Krejt shkuarjet
Krejt ardhjet
 
Atëherë do të nisem
 
LA BELLEZZA DELLE BELLEZZE
 
A nessuno come a la raggazza
Non li sta piu benne la bellezza
 
Nei suoi occhi
sorge amore della liberta
 
Che bellezza della raggazza
Che bellezza del verso
 
Beata la bellezza per loro
 
BUKURIA E BUKURIVE
 
Ani kujt si vashës
I rri mirë bukuria
 
Në sytë e saj veç
Gurron dashuri lirie
 
Ç’bukuri e vashës
Ç’bukuri e vargut
 
Lumë bukuria për to
 
DIFFIDENZA
 
Se mi invecchio
Senza scrivere un po di piu versi d'amore
Vecchio di pietra chiamatemi
 
Forza di pietra dirano aveva
 
Se mi invecchio
Senza cantare canzzoni d'amore
Nel fuco del silenzio
Fuoco faccio
 
Amore
La bellezza e i versi insieme sorgono
Per te e la patria
 
INSINUATË
 
N’u plakesha
Pa shkruar edhe ca vargje dashurie
Plak prej guri quamëni
 
Fortësi guri do të thonë kishte
 
N’u plakesha
Pa kënduar këngë dashurie
Në zjarrin e heshtjes
Zjarr bëj
 
Dashuri
Bukuria e vargjet bashkë rrjedhin
Për ty e atdheun
 
NUDO
 
Con nessuno non cambierei
La lingua
Stasera con te si
Un'ora
Due
Tre
Finche tocco la fine della parola
Tutto direi
Nudo
Cosi il primo baccio
 
Mi sei giacciata nei occhi
Fuoco dentro
 
Nudo
Con nessuno non ti cambierei
 
NUDO
 
Me askënd s’do ta ndërroja
Gjuhën
Sonte me ty po
Një orë
Dy
Tri
Sa ta preki fundin e fjalës
Të gjitha do t’i thoja
Nudo
Ashtu se puthjen e parë
 
Më je e akullt në sy
Zjarr brendi
 
Nudo
Me askënd s’do të ndërroja
 
UNA VOLTA PARTIRANO I GIORNI
 
Come dirti una parola
La mia, morbida e matura
 
A la bonta sempre
Dobbiamo parlare bene
 
A che servonno a la nostra eta
I stazioni dai quali nin abbiamo nulla
 
Sotto il filo di pelo, sul fronte
Apare un amore
 
Nel silenzio di un’ombra
Nel tendine del pensiero mi sonno cadutto
 
Una volta partirano i giorni
dall’ inizio
 
NJË HERË DO TË NISEN DITËT
 
Qysh të ta them një fjalë
Timen, të butë e të thekët
 
Ndaj së mirës përherë
Duhet të flasim bukur
 
Ç’u duhen moshës sonë
Qëndrimet prej të cilave s’kemi gjë
 
Nën fije të flokut, mbi vetull
Shfaqet një dashuri
 
Në qetësinë e hijes mrizuake
I rashë në damar mendimit
 
Një herë do të nisen ditët
Nga e para
 
QUANDO SILENZIOSA E LA PARTENZA
 
Prende con se le sue
Perche gli imparanno le strade
 
Tutte le file come il vento soffiano
Sembra che non vuole venire
Passo dopo passo
Come sembrava nel colmo della partenza
 
Vicino a la sua testa
Camina l’autunno
 
Quando silenziosa e la partenza        
Il passato si ciude come la solitudine
 
Chi lo sa
Se prima e l’arrivo o la partenza
 
 
SA E HESHTUR ËSHTË NISJA
 
Merr me vete tё sajat
Se ia mёsojnё rrugët
 
Krejt fijet si era i frynё
Sikur nuk ёshtё duke ardhur
 
Hap pas hapit
Si tё ishte maje ikjes
 
Te koka e saj
Kapёrcejnë vjeshtat
 
Sa e heshtur është nisja
E shkuarja mbyllet si vetmia
 
Kush e di se
Para ёshtё ardhja ose shkuarja
                                  
 
Jeton Kelmendi
 
Advertisement
 
Poésie biographie Jeton Kelmendi
 
Note biographique:
Le poète Jeton KELMENDI est né à Pejë (Kosovo) en 1978.
Il a fait ses études primaires et secondaires dans sa ville natale. Il est licencié de journalisme de l’Université de Prishtina. Actuellement, Kelmendi poursuit ses études supérieures à l’Université Libre de Bruxelles (Politique internationale et Problèmes de sécurité). Parallèlement à ses travaux universitaires, il écrit et publie plusieurs recueils de poésies. Jeton Kelmendi est collaborateur de bon nombre de médias, albanais et étrangeres, traitant essentiellement d’affaires culturelles et politiques.
Kelmendi s’est fait connaître par le large public grâce à son premier ouvrage poétique “Le siècle des promesses”, publié en 1999 et qui a connu un immense succès. Ses poésies sont traduites en 22 langues et publiées dans beaucoup d’anthologies.
Il est membre de nombreux clubs internationaux de poètes.
Il est vétéran de la guerre que l’UCK a mené pour l’indépendance de Kossovo (1998-1999)
A présent Kelmendi vit et travaille à Bruxelles.
Ouvrages de l’auteur :
Poésie :
Le siècle des promesses, Rilidja, Prisjhtinë,1999
Par-delà le silence, Faik Konica, Prishtinë, 2002
Peut-être à la mi-journée, Faik Konica, Prishtinë, 2004
Donne-moi un peu de pays, Faik Konica, Prishtinë, 2005
Où nous mènent les événements, Ombra GVG,Tiranë, 2007
Tu viens pour le bruit du vent, Globus R., Tiranë 2008
Le temps lorsqu’il aura du temps, Ideart, Tiranë, 2009
Drame :
Dame parole, 2007
Publications en langues étrangères :
Ce mult s-au rãrit scrisorile / Les lettres sont devenues fort rares (choix de poèmes traduits et publiés en roumain)

A Breath / La respiration (choix de poèmes traduits et publiés en Inde)
Reconnaissance internationale :
Membre de l’Association des journalistes professionnels d’Europe, Bruxelles.
Membre de l’Académie européenne des Sciences, des Arts et des Lettres, Paris.
Grand Prix Internationa Solenzara de Poésie, France.
Biography of Jeton Kelmendi
 
Biography of Jeton Kelmendi
Jeton Kelmendi was born in 1978 in the City of Peja, Kosova. He completed elementary school in his birth place. Later he continued his studies at the University of Prishtina and received the degree of Bachelor of Arts in Mass communication. Currently he is completing his graduate studies at the Free University of Brussels, Belgium, specialising in International and Security Studies. For many years he has written poetry, prose, essays and short stories. He is a regular contributor to many newspapers, in Albania and abroad, writing on many cultural and political topics, especially tconcerning international affairs. Jeton Kelmendi became well known in Kosova, after the publication of his first book entitled: “The Century of Promises” ( “Shekulli i premtimeve”), published in 1999. Later he published a number of other books. His poems are translated in more that twenty-two languages and published in a few international Literature Anthologies. He is one of the most translated Albanian Poets. According to a number of literary critics, Kelmendi is the genuine representative of modern Albanian poetry. He is a member of many international poetry clubs and is a contributor to many literary and cultural magazines, especially in English, French and Romanian Languages. The wisdom of his work in the field of Literature is based in the attention that he pays to the poetic expression, modern exploration of the text and the depth of the message. His Genre is focused more on love lyrics and elliptical verse intertwined with metaphors and artistic symbolism. Kelmendi is a veteran of the War of Liberation in Kosovo led by the Kosovo Liberation Army, 1998 -1999. he currently resides and works in Brussels, Belgium.

Published works:
“The Century Promises” ( title of the original: “Shekulli i Premtimeve”), 1999 (poetry)
“Beyond Silence” (“Përtej Heshtjes”), 2002 (poetry)
“If it is afternoon” (“Në qoftë mesditë”), 2004 (poetry)
“Fatherland pardon me” (“Më fal pak Atdhe”), 2005, (poetry)
“Where are the arrivals going” (“Ku shkojnë ardhjet”), 2007 (poetry)
“You arrived for the traces of wind” (“Erdhe për gjurme te erës”, 2008 (poetry)
“Time when it has time” (“Koha kurë të ketë kohë”), 2009 (poetry)

Published plays:
- “The Madam Word” (“Zonja Fjalë”), 2007 (Drama)

Published Works In Foreign Language :
- “Ce mult s-au rãrit scrisorile” (“Sa fortë janë rralluar letrat”); published in Romanian Language.
- “A respiration” (“Frymëmarrje’); published in India
- “Dame parol,” drama; published in French
- “COMME LE COMMENCEMENT EST SILENCIEUX”
(“Ku fillon heshtja”), poetry; Paris, France
- “ΠΟΥ ΠΑΝΕ ΟΙ ΕΡΧΟΜΟΙ (“Ku shkojnë ardhjet”),
Poetry in Greek; Athens, Greece
- “Wie wollen (“Si me dashtë”), poetry; Berlin, Germany

International Awards:
Member of the Association of Professional Journalists of Europe, Brussels, Belgium.
Member of the Academy of Science and Arts of Europe, Paris, France.
SOLENZARA Prestigious International Award, Paris, France.
Jeton Kelmendi Biografi e shkurter
 
SHËNIME PËR AUTORIN

Jeton Kelmendi u lind më 1978 në Pejë-Kosovë.
Shkollën fillore dhe të mesmen i kreu në vendlindje, ndërsa studimet për Komunikim Masiv në Prishtinë, kurse studimet post-diplomike në ULB- Universitetin e Brukselit (Politikat ndërkombëtare dhe çështjet e sigurisë). Vite me radhë shkroi dhe botoi poezi, prozë, ese dhe tregime. Është bashkëpunëtor i shumë medieve, shqiptare e të huaja, ku trajton çështjet të ndryshme kulturore dhe politike, sidomos që kanë të bëjnë me raportet ndërkombëtare. Si emër Jeton Kelmendi u bë i njohur për lexuesin në Kosovë me përmbledhjen e parë me poezi “Shekulli i premtimeve”, të botuar më 1999. Në vijim botoi edhe një serë librash të tjera. Poezitë e tij u përkthyen në më shumë se 22 gjuhë të huaja, u botuan në disa antologji ndërkombëtare. Është njëri nder poetet më të përkthyer shqiptar. Ai është përfaqësues i denjë i poezisë moderne shqiptare është thënë nga kritika letrare. Kelmendi është anëtar i disa klubeve ndërkombëtare të poetëve dhe bashkëpunon me disa revista letrare e kulturore, sidomos në gjuhët angleze, franceze dhe rumune. Qenësia e punës së tij në fushën e artit letrar është kujdesi që i kushton të shprehurit poetik, shtjellimit modern të tekstit dhe thellësisë së mesazhit. Në krijimtarinë e tij veçohet sidomos lirika e dashurisë dhe vargu eliptik i ndërthurur me metafora dhe simbole artistike. Është veteran i luftës që bëri UÇK-ja më 1998 -1999. Aktualisht punon dhe jeton në Bruksel.

Tituj të veprave

Shekulli i Premtimeve, 1999 (poezi)
Përtej Heshtjes, 2002 (poezi)
Në qoftë mesditë, 2004 (poezi)
Më fal pak Atdhe, 2005 (poezi)
Ku shkojnë ardhjet, 2007 (poezi)
Erdhe për gjurme te erës, 2008 (poezi)
Koha kurë të ketë kohë, 2009 (poezi)

Dramë

Zonja Fjalë 2007 (dramë)

Në gjuhë të huaja

-Ce mult s-au rãrit scrisorile /Sa fortë janë rralluar letrat në Gjuhën Rumune
-A breath /frymëmarrje në Indi
-Dame parol drama Francë
-COMME LE COMMENCEMENT EST SILENCIEUX (Ku fillon heshtja) poezi Paris
-ΠΟΥ ΠΑΝΕ ΟΙ ΕΡΧΟΜΟΙ (Ku shkojnë ardhjet) poezi në Greqi -Wie wollen (Si me dashtë) poezi Gjermani


Mirënjohje ndërkombëtare

Anëtar i Asociacionit të gazetarëve profesionit të Evropës, Bruksel
Anëtar i Akademisë së Shkencave dhe Arteve të Evropës, Paris
Çmimi prestigjioz ndërkombëtar SOLENZARA, Paris
 
Visitors 13817 visitors (22270 hits) Jeton Kelmendi
=> Do you also want a homepage for free? Then click here! <=
Poetry, art, culture and articles you can read in this web page of Jeton Kelmendi